Autor: Producenci i dostawcy DG Display Showcase – 25 lat DG Master of Custom Display Showcase
Rola muzeów w ochronie dziedzictwa kulturowego i historycznego ludzkości jest nie do przecenienia. Wraz z szybkim postępem technologicznym pojawiły się nowe metody ulepszania konserwacji i prezentacji artefaktów. Cyfrowe techniki konserwacji są coraz częściej integrowane z ekspozycjami muzealnymi, aby zapewnić przetrwanie artefaktów dla przyszłych pokoleń. Niniejszy artykuł omawia różne cyfrowe techniki konserwacji stosowane obecnie w muzeach.
Obrazowanie cyfrowe i skanowanie 3D
Technologie obrazowania cyfrowego i skanowania 3D zrewolucjonizowały dziedzinę konserwacji muzealnej. Dzięki kamerom i skanerom o wysokiej rozdzielczości muzea mogą rejestrować szczegółowe obrazy artefaktów. Obrazy te służą następnie wielu celom: mogą być wykorzystywane do badań, replikowane na potrzeby wystaw edukacyjnych, a nawet sprzedawane jako repliki w muzealnych sklepach z pamiątkami.
Cyfrowe obrazowanie o wysokiej rozdzielczości rejestruje najdrobniejsze szczegóły artefaktu, w tym fakturę, kolor, a nawet drobne uszkodzenia. Wyższy poziom szczegółowości pomaga kuratorom i konserwatorom analizować stan artefaktów i monitorować ich stan w czasie. Jest to szczególnie cenne w przypadku przedmiotów, które są zbyt delikatne, aby można je było często dotykać lub wystawiać na działanie czynników zewnętrznych.
Skanowanie 3D idzie o krok dalej, tworząc trójwymiarowy model artefaktu. Modele te można obracać, powiększać i cyfrowo rozcinać, oferując wysoce interaktywne doświadczenie zarówno badaczom, jak i publiczności. Instytucje takie jak British Museum wykorzystują skanowanie 3D, aby udostępnić swoje zbiory globalnej publiczności za pośrednictwem platform internetowych. To nie tylko demokratyzuje dostęp do dziedzictwa kulturowego, ale także wspomaga działania edukacyjne.
Te modele cyfrowe mogą również służyć jako kopie zapasowe w przypadku fizycznego uszkodzenia lub katastrofalnej utraty, zapewniając zachowanie cennych informacji o artefaktach. Co więcej, skany te mogą być wykorzystywane do tworzenia dokładnych replik za pomocą druku 3D, umożliwiając instytucjom prezentowanie replik przy jednoczesnym zachowaniu oryginału w kontrolowanym środowisku.
Rzeczywistość rozszerzona i wirtualna
Rzeczywistość rozszerzona (AR) i rzeczywistość wirtualna (VR) szybko zyskują popularność w muzeach, oferując niespotykane dotąd sposoby angażowania zwiedzających i pogłębiania ich zrozumienia eksponatów. AR nakłada informacje cyfrowe na świat fizyczny, podczas gdy VR tworzy środowiska generowane w całości komputerowo. Obie technologie oferują istotne korzyści w zakresie archiwizacji cyfrowej.
Wprowadzenie rozszerzonej rzeczywistości (AR) do ekspozycji muzealnych może zapewnić szczegółowe informacje o artefaktach w czasie rzeczywistym. Na przykład, gdy zwiedzający skieruje swój smartfon na posąg, AR może dostarczyć kontekstu historycznego, historii renowacji, a nawet pokazać, jak posąg mógł wyglądać pierwotnie. Ta immersyjna technologia może sprawić, że wystawy będą bardziej angażujące i edukacyjne, przyciągając uwagę młodszej publiczności, która interesuje się technologią.
Z drugiej strony, VR może przenieść zwiedzających w zupełnie inny czas i miejsce. Wyobraź sobie, że znajdujesz się w wirtualnej wersji starożytnej greckiej agory lub zwiedzasz egipską piramidę. Te doświadczenia stają się coraz bardziej zaawansowane, oferując wysoki poziom szczegółowości i interaktywności. VR może również udostępniać zbiory osobom, które nie mogą fizycznie odwiedzić muzeum, takim jak osoby z niepełnosprawnościami lub mieszkające daleko od instytucji.
Te cyfrowe rozwiązania oferują kuratorom nowe sposoby ekspozycji artefaktów, bez narażania ich na zużycie i uszkodzenia, jakie może powodować fizyczne obchodzenie się z nimi. Ponadto, mogą pomóc zachować oryginalny stan rzadkich lub delikatnych obiektów, oferując cyfrowe alternatywy do badań i ekspozycji.
Archiwa i bazy danych online
Tworzenie i utrzymywanie archiwów i baz danych online to kluczowe aspekty cyfrowej konserwacji w muzeach. Te cyfrowe repozytoria służą jako scentralizowane źródło informacji o artefaktach, w tym o ich pochodzeniu, historii konserwacji i opisach fizycznych. Umożliwiają one łatwy dostęp badaczom i ogółowi społeczeństwa, często z dowolnego miejsca na świecie.
Archiwa online znacząco przyczyniają się do transparentności zbiorów muzealnych. Umożliwiają instytucjom udostępnianie szczegółowych informacji o swoich zbiorach, w tym obrazów w wysokiej rozdzielczości i modeli 3D, tworząc cenne źródło wiedzy edukacyjnej. Jest to szczególnie korzystne dla mniejszych instytucji, które mogą nie dysponować przestrzenią na fizyczną ekspozycję całej kolekcji.
Jedną z istotnych zalet internetowych baz danych jest to, że ułatwiają one współpracę między różnymi instytucjami. Naukowcy mogą porównywać notatki, analizować podobne artefakty i dzielić się wynikami, przyspieszając tempo badań naukowych. Bazy danych można również powiązać z globalnymi inicjatywami, takimi jak International Image Interoperability Framework (IIIF), która standaryzuje sposób wyświetlania i udostępniania obrazów w sieci.
Posiadanie kompleksowych, dobrze utrzymanych archiwów cyfrowych pomaga również w odzyskiwaniu danych po katastrofie. W przypadku pożaru, powodzi lub innych katastrof, szczegółowe archiwum cyfrowe gwarantuje, że informacje nie zostaną całkowicie utracone. Archiwa te mogą być również nieocenione w przypadku kradzieży, dostarczając precyzyjnych informacji, które mogą pomóc w odzyskaniu skradzionych przedmiotów.
Kontrola klimatu i monitoring środowiska
Chociaż obrazowanie cyfrowe, rzeczywistość rozszerzona (AR) i internetowe bazy danych są niezbędne do zachowania informacji o artefaktach, zapewnienie fizycznego zachowania samych artefaktów pozostaje priorytetem. Zaawansowane systemy kontroli klimatu i monitorowania środowiska to kolejny aspekt technologii cyfrowej konserwacji, które odgrywają kluczową rolę w muzealnych gablotach wystawowych.
Systemy te wykorzystują czujniki i technologie IoT (Internetu Rzeczy) do precyzyjnego monitorowania warunków panujących wokół artefaktów. Czynniki takie jak temperatura, wilgotność, poziom światła, a nawet jakość powietrza mogą być stale monitorowane i dostosowywane, aby stworzyć optymalne warunki do przechowywania.
Szkodliwe warunki środowiskowe mogą przyspieszać degradację materiałów, zwłaszcza materiałów organicznych, takich jak drewno, papier i tekstylia. Na przykład wahania wilgotności mogą powodować pękanie drewna i kruchość tekstyliów. Ciągły monitoring pozwala na natychmiastową korektę wszelkich odchyleń od warunków środowiskowych, zapewniając długowieczność artefaktu.
Co więcej, niektóre z tych systemów potrafią przewidywać potencjalne problemy, zanim się pojawią, wykorzystując algorytmy analizujące dane historyczne do prognozowania przyszłych warunków. Taka predykcyjna konserwacja pomaga konserwatorom muzealnym rozwiązywać problemy proaktywnie, a nie reaktywnie, minimalizując w ten sposób potencjalne uszkodzenia artefaktów.
Takie systemy można również monitorować zdalnie, co daje konserwatorom i kuratorom możliwość monitorowania stanu w czasie rzeczywistym z dowolnego miejsca na świecie. Było to szczególnie cenne podczas pandemii COVID-19, kiedy wiele instytucji działało z ograniczoną liczbą pracowników.
Interaktywne wyświetlacze cyfrowe i ekrany dotykowe
Włączenie interaktywnych wyświetlaczy cyfrowych i ekranów dotykowych do gablot muzealnych to kolejne innowacyjne podejście do archiwizacji cyfrowej. Technologie te oferują zwiedzającym wielowarstwowe, angażujące doświadczenie, jednocześnie chroniąc fizyczne artefakty za szkłem.
Wyświetlacze cyfrowe mogą dostarczać mnóstwo informacji, od opisów tekstowych i obrazów o wysokiej rozdzielczości, po filmy i interaktywne mapy. Ekrany dotykowe oferują interaktywne osie czasu, quizy i gry, które zwiększają zaangażowanie odwiedzających. Ta interaktywna treść może być regularnie aktualizowana, odzwierciedlając najnowsze badania i odkrycia, bez konieczności zmiany fizycznego wyświetlacza.
Jednym z interesujących zastosowań tej technologii jest wykorzystanie cyfrowych elementów interaktywnych, umożliwiających wirtualną obsługę artefaktów. Za pomocą ekranów dotykowych, a nawet systemów sterowanych gestami, zwiedzający mogą obracać, powiększać i szczegółowo eksplorować artefakty. Zaspokaja to ciekawość publiczności i potrzebę interakcji, jednocześnie zapewniając, że rzeczywiste obiekty pozostaną nietknięte i zachowane.
Oprócz wzbogacania wrażeń zwiedzających, interaktywne wyświetlacze cyfrowe gromadzą również dane o tym, jak zwiedzający wchodzą w interakcję z eksponatami. Dane te mogą dostarczyć cennych informacji na temat zachowań, preferencji i wzorców uczenia się zwiedzających. Muzea mogą następnie wykorzystać te informacje do udoskonalania swoich eksponatów i programów informacyjnych, czyniąc je bardziej efektywnymi i angażującymi.
Interaktywne wyświetlacze cyfrowe oferują również korzyści w zakresie inkluzywności. Można je zaprogramować z wieloma opcjami językowymi i funkcjami ułatwień dostępu, takimi jak audiodeskrypcje dla osób z dysfunkcją wzroku. Dostosowując się do szerszej publiczności, muzea mogą zapewnić, że ich zbiory i zasoby edukacyjne są dostępne dla każdego.
Podsumowując, integracja cyfrowych technik konserwacji z ekspozycjami muzealnymi zmienia sposób, w jaki chronimy nasze dziedzictwo kulturowe i historyczne oraz wchodzimy z nim w interakcję. Cyfrowe obrazowanie i skanowanie 3D, technologie rozszerzonej i wirtualnej rzeczywistości (AR) oraz wirtualnej rzeczywistości (VR), archiwa online, zaawansowane systemy klimatyzacji oraz interaktywne wyświetlacze cyfrowe to tylko niektóre z innowacyjnych rozwiązań, które mają znaczący wpływ.
Przyszłość muzealnej konserwacji zabytków rysuje się w jasnych barwach, a technologie te umożliwiają nie tylko konserwację artefaktów, ale także demokratyzację dostępu do nich. Wraz z rozwojem technologii muzea będą dysponować jeszcze większą liczbą narzędzi, aby chronić i dzielić się skarbami naszej przeszłości z przyszłymi pokoleniami. Wdrożenie tych rozwiązań cyfrowych gwarantuje, że historie, które te artefakty opowiadają, przetrwają, pozwalając nam uczyć się i doceniać naszą historię przez wiele lat.
.Szybkie linki
Biżuteria
Muzeum
Centrum Marketingu Chińskiego:
14. piętro (całe piętro), budynek Zhihui International, Taiping Town, dzielnica Conghua, Guangzhou
Centrum Produkcyjne w Chinach:
Park przemysłowy Dinggui, miasto Taiping, dystrykt Conghua, Kanton